نظریه بازی و بورس سهام

تئوری بازی ، مطالعه موجودات منطقی که در موقعیت هایی با هم ارتباط دارند ، اغلب تصور می شود که یک طاقچه مستقل است که اقتصاددانان و روانشناسان مطالعه می کنند. این اغلب شامل تصمیم گیری های استراتژیک برای خود در حالی است که به گزینه های موجود در دسترس و تصمیمات احتمالی دیگران که ممکن است تصمیم بگیرند ، توجه داشته باشید. ما می بینیم که چنین سناریوهایی در سیستم مستقر دیگری یعنی بورس سهام بوجود می آیند. با این حال ، ما هنوز نمی بینیم که تا چه حد مرتبط است.

به عنوان سرمایه گذاران انفرادی ، برخی از جنبه های تئوری بازی می تواند هنگام شرکت در بورس سهام اعمال شود. از تجزیه و تحلیل فنی برای ارزیابی حرکات قیمت و مشاهده الگوهای بر اساس داده های تاریخی آماری برای یافتن فرصت های معاملاتی در بازار استفاده می شود. تحلیلگران سهام عدالت تحقیقات خود را به تجزیه و تحلیل فنی یا اساسی محدود نمی کنند ، با این حال ، سرمایه گذاران خرده فروشی اغلب بر اساس چنین الگوهای تصمیمات کوتاه مدت می گیرند. هنگامی که سرمایه گذاران خرده فروشی در برابر سرمایه گذاران بزرگ نهادی قرار می گیرند ، بازده مورد انتظار برای افراد بستگی به تصمیمات گرفته شده توسط تعداد زیادی از بازیکنان در بازار دارد.

دقیقاً مانند جدول امکاناتی که در تئوری بازی ساخته شده است ، بازار سهام شامل تماس های فروش/خرید بین بازیکنان خرده فروشی و شرکت های تحقیقاتی سهام/بانک ها خواهد بود. افراد بر اساس مقادیر مورد انتظار که درآمد خود را بدست می آورند/از دست می دهند ، هنگام در نظر گرفتن همه امکانات ، با توجه به حرکات قیمت بر اساس چنین تصمیماتی ، تماس می گیرند. این توضیح می دهد که چگونه قیمت های "gamestop" در مدت زمان کوتاهی فشرده شده و به صورت نمایی افزایش می یابد. تعداد زیادی از سرمایه گذاران خرده فروشی هنگام تصمیم گیری در یونیسون توانستند قیمت یک شرکت اساساً ضعیف را باد کنند و باعث ایجاد تغییرات بی ثبات در بازار شوند.

فرضیه صفر در تئوری بازی ، پدیده ای را توضیح می دهد که در آن تغییر خالص در مزایا یا ثروت همه بازیکنان موجود در بازار صفر است. بازار "آینده و گزینه ها" اغلب نتیجه این نظریه در نظر گرفته می شود ، زیرا ضرر یک سرمایه گذار سود دیگری است. با این حال ، سرمایه گذاری بر اساس یک پایه بلند مدت منجر به "مبلغ مثبت" یا یک "جمع منفی" می شود و امکان تجمع ثروت و بهبود بعدی در تولید آینده ، پس انداز و سرمایه گذاری را فراهم می آورد. این بدان معنی است که همه بازیکنان بازار می توانند در دراز مدت "برنده" یا "بازنده" باشند.

تجارت داخل روز از طرف دیگر تا حد زیادی ، یک بازی "صفر" است. همه می خواهند قبل از هر کس دیگری سهام خود را بخرند ، جنبه اصلی تصمیم گیری در تئوری بازی. پرداخت هزینه های معامله GST ، کارگزاری و اوراق بهادار به ضرر و زیان افراد می افزاید و آن را از بازی "جمع صفر" دورتر می کند.

معامله گران بر این باورند که برای انجام بهترین استفاده از تئوری بازی ، آنها باید رمزگشایی کنند که "استراتژی غالب" در بازار سهام می تواند برای آنها باشد."استراتژی غالب" روشی است که منجر به بالاترین حساب بازپرداخت برای سایر تصمیمات احتمالی دیگری می شود که یک بازیکن می تواند اتخاذ کند. این هرگز امکان پذیر نیست ، دقیقاً مانند اینکه یک نقطه تعادل "Nash" در بازار سهام دیده نمی شود (یک نقطه تعادل "نش" جایی است که بازیکنان نمی خواهند تصمیمات خود را تغییر دهند زیرا نتیجه آنها تحت تأثیر قرار نمی گیردتصمیم طرف دیگر در آن مرحله). از این رو ، ما حتی در یک دوره کوتاه شش ماه ، میزان نوسانات و عدم اطمینان بیشتری را در بازار سهام مشاهده می کنیم.

بازار سهام ممکن است کاملاً متناسب با روایت تئوری بازی نباشد ، اما استراتژی های خاصی وجود دارد که معامله گران باید برای زنده ماندن از این بازی از آن آگاه باشند."بازی احساسات" در بورس سهام انجام می شود که اطلاعات در دسترس عموم عامل اصلی تأثیرگذاری بر تجارت است. هنگامی که موسسه ای مانند تحلیلگر تحقیق EQWIRES اطلاعاتی را برای عموم منتشر می کند ، همه سرمایه گذاران می دانند که این اطلاعات در دسترس سایر سرمایه گذاران است. حتی اگر یک معامله گر خاص لزوماً با این تحلیل موافق نباشد ، آنها باید حداقل در دوره کوتاه مدت با احساسات بزرگتر بازار پیش بروند.

همه اینها را می توان در حالی که پیش بینی و جذب تصمیمات سایر بازیکنان موجود در بازار می تواند به توانایی جمع آوری سیگنال ها و اطلاعات بازار کاهش یابد. در حالی که بورس سهام دقیقاً در تعریف تئوری بازی جای نمی گیرد ، یک سرمایه گذار می تواند "استراتژی های غالب" را برای ایجاد سود حاشیه ای بیشتر از سایر سرمایه گذاران ایجاد کند یا ضررهای شرط بندی خود را کاهش دهد.

منابع: