توافق نامه های تجاری منطقه ای

توافق نامه های تجاری منطقه ای به پیمانی اشاره دارد که توسط دو یا چند کشور برای تشویق حرکت آزاد کالا و خدمات در مرزهای اعضای آن امضا شده است. این توافق نامه با قوانین داخلی است که کشورهای عضو در بین خودشان دنبال می کنند. هنگام برخورد با کشورهای غیر عضو ، قوانین خارجی وجود دارد که اعضا به آنها پایبند هستند.

سهمیه ، تعرفه و سایر اشکال موانع تجاری حمل و نقل کالاها و خدمات تولیدی را محدود می کند. توافق نامه های تجاری منطقه ای به کاهش یا رفع موانع تجارت کمک می کند.

انواع توافق نامه های تجاری منطقه ای

توافق نامه های تجاری منطقه ای بسته به سطح تعهد و ترتیب در بین کشورهای عضو متفاوت است.

1. مناطق تجاری ترجیحی

توافق نامه معاملاتی ترجیحی نیاز به کمترین سطح تعهد به کاهش موانع تجاری دارد ، اگرچه کشورهای عضو موانع خود را از بین نمی برند. همچنین ، مناطق تجاری ترجیحی موانع تجارت خارجی مشترک را به اشتراک نمی گذارند.

2. منطقه تجارت آزاد

در توافق نامه تجارت آزاد ، کلیه موانع تجاری در بین اعضا از بین می رود ، به این معنی که آنها می توانند آزادانه کالا و خدمات را در بین خود جابجا کنند. وقتی صحبت از افراد غیر عضو می شود ، سیاست های تجاری هر عضو هنوز عملی می شود.

3. اتحادیه گمرکی

کشورهای عضو یک اتحادیه گمرک موانع تجاری را در بین خود حذف کرده و موانع تجاری مشترک خارجی را اتخاذ می کنند.

4. بازار مشترک

یک بازار مشترک نوعی توافق نامه معاملاتی است که در آن اعضای موانع تجاری داخلی را برطرف می کنند ، هنگام برخورد با افراد غیر عضو ، سیاست های مشترکی را اتخاذ می کنند و به اعضا اجازه می دهند تا منابع را آزادانه در بین خود جابجا کنند.

5. اتحادیه اقتصادی

اتحادیه اقتصادی یک توافق نامه تجاری است که در آن اعضای موانع تجاری در بین خود را از بین می برند ، موانع خارجی مشترک را اتخاذ می کنند ، اجازه واردات و صادرات رایگان منابع را می دهند ، مجموعه ای از سیاست های اقتصادی را اتخاذ می کنند و از یک ارز استفاده می کنند.

6. ادغام کامل

ادغام کامل کشورهای عضو سطح نهایی توافق نامه های معاملاتی است.

مزایای توافق نامه های تجاری منطقه ای

توافق نامه های تجاری منطقه ای مزایای زیر را ارائه می دهد:

1. رشد اقتصادی را تقویت می کند

کشورهای عضو از توافق نامه های تجاری ، به ویژه در قالب تولید فرصت های شغلی بیشتر ، نرخ بیکاری پایین تر و گسترش بازار بهره مند می شوند. همچنین ، از آنجا که توافق نامه های تجاری معمولاً با ضمانت های سرمایه گذاری همراه است ، سرمایه گذاران که می خواهند در کشورهای در حال توسعه سرمایه گذاری کنند ، در برابر ریسک سیاسی محافظت می شوند.

2. حجم تجارت

کسب وکارها در کشورهای عضو از انگیزه های بیشتری برای تجارت در بازارهای جدید بهره می برند، به لطف شرایط تجاری جذاب به دلیل سیاست های گنجانده شده در توافق نامه ها.

3. کیفیت و تنوع کالا

قراردادهای تجاری درهای زیادی را به روی مشاغل باز می کند. همانطور که آنها به بازارهای جدید دسترسی پیدا می کنند، رقابت شدیدتر می شود. افزایش رقابت، مشاغل را مجبور به تولید محصولات با کیفیت بالاتر می کند. همچنین منجر به تنوع بیشتر برای مصرف کنندگان می شود. هنگامی که محصولات با کیفیت بسیار متنوعی وجود داشته باشد، کسب و کارها می توانند رضایت مشتری را افزایش دهند.

منابع بیشتر

از شما برای خواندن راهنمای CFI برای قراردادهای تجاری منطقه ای متشکریم. برای ادامه پیشرفت شغلی خود، منابع CFI اضافی زیر مفید خواهد بود:

• دوره رایگان اقتصاد برای بازار سرمایه
• توافق دوطرفه
• اتحادیه گمرکی
• جهانی شدن
• OECD
• همه منابع اقتصاد را ببینید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید