1. تعداد زیادی از سهام توزیع شده در بین تعداد زیادی از سهامداران برای تأمین بازار مداوم برای اوراق بهادار ذکر شده برای تأمین نقدینگی به سرمایه گذاران و کشف قیمت های منصفانه ضروری است. هرچه تعداد سهام و تعداد سهامداران بیشتر ، یعنی شناور عمومی بزرگتر باشد ، دامنه دستکاری قیمت کمتر خواهد بود. به عنوان مثال ، اگر مروج حق داشته باشد ، مثلاً 90 ٪ از سهام را داشته باشد ، ممکن است منجر به تمرکز سهام در دست تعداد معدودی منتخب و انقباض متعاقب آن سهام شناور در بازار اوراق بهادار ثانویه شود. با توجه به نواقص ذاتی در بازار اوراق بهادار ، این می تواند امنیت را مستعد دستکاری قیمت به تعصب منافع مردم سرمایه گذاری کند و هدف اصلی SCRA جلوگیری از معاملات نامطلوب در اوراق بهادار را شکست دهد. علاوه بر این ، هرچه شناور عمومی بزرگتر باشد ، ابزار لیست به عنوان ابزاری برای توزیع مجدد ثروت در کشور مؤثر است. حداقل شناور عمومی فرصتی را برای عموم مردم فراهم می کند تا در افزایش ثروت حاصل از شرکت خصوصی رقابتی سهمی داشته باشند و از گوشه و کنار مزایای ناشی از سیاست های دولت و نهادهای دولتی توسط تعداد انگشت شماری از مروج جلوگیری می کنند. این ملاحظات مربوط به نیاز حداقل پیشنهاد عمومی/ شناور در زیر SCRA است. از طرف دیگر ، هرگونه نیاز به سطح بسیار بالایی از شناور عمومی که از نزدیک به خوبی در حال انجام است و باعث می شود شرکت ها از عموم مردم برخوردار باشند ، دلسرد می شوند. در حالی که مروج مزایای لیست را می خواهند ، اما آنها به طور کلی از دادن سهم زیادی در سرمایه/ کنترل به عموم غافل هستند. سطح بسیار بالایی از شناور عمومی نیز به عنوان متمایز برای شرکتهای خصوصی عمل می کند. بنابراین ، مطلوب است که مروج ها نه تنها مجاز به داشتن حداقل سهم معقول نیستند ، بلکه باید بر آنها اصرار داشته باشند که حداقل سهم معقول در پایتخت شرکت را به طور مداوم بپذیرند تا علاقه خود را نشان دهند. چالش سیاست تعادل منافع مروج و عموم است.
2. حداقل پیشنهاد به طور کلی در زمان لیست اولیه تجویز می شود در حالی که حداقل شناور برای ادامه لیست تجویز می شود. اینها نیز به نفع عمومی آرام هستند. اینها از نظر درصد اندازه مسئله ، تعداد اوراق بهادار یا ارزش اوراق بهادار یا هر ترکیبی از این سه مورد تجویز می شود. نسخه از نظر ارزش پیشنهاد عمومی با توجه به نوسانات بالای قیمت اوراق بهادار در بازار هیچ معنایی ندارد. قیمت پیشنهاد اولیه Rs. 100 در هر سهم می تواند کاهش یابد. 1 کاهش ارزش پیشنهاد به عموم از Rs. 100 کرور به Rs. 1 کرور برای اندازه شماره 1 سهام کرور. نسخه از نظر تعداد سهام به طور مشابه معنایی ندارد ، زیرا سهام هیچ ارزش صورت ثابت یا ارزش بازار ندارد. درصد نسخه حتی خطرناک تر است. 25 ٪ در یک شرکت ممکن است به معنای پیشنهاد عمومی Rs باشد. 92 کرور ، در حالی که همین درصد در یک شرکت دیگر می تواند به معنای روپیه باشد. 10334 کرور. از آنجا که هیچ اندازه گیری واحد کافی نیست ، ترکیبی از این سه مورد مطلوب است و باید در مرحله لیست اولیه و همچنین برای ادامه لیست اعمال شود. با این حال ، هنوز هم باید در نظر داشته باشید که حجم معاملات در یک امنیت خاص در یک روز می تواند چندین مورد از سهام شناور باشد و هیچ مقدار سهام شناور نمی تواند یک بیمه مؤثر در برابر دستکاری قیمت باشد. مکانیسم نظارت و اجرای مؤثر و چارچوب قانونی برای مبارزه با تهدید دستکاری قیمت ضروری است.
چارچوب حقوقی
3. قانون مقررات قراردادهای اوراق بهادار ، 1956 (SCRA) به دنبال جلوگیری از معاملات نامطلوب در اوراق بهادار است. برای دستیابی به این اهداف ، دولت مرکزی قوانین قراردادهای اوراق بهادار (مقررات) ، 1957 (SCRR) را تنظیم کرده است. SCRR الزاماتی را که توسط شرکت های دولتی به منظور بدست آوردن اوراق بهادار خود در هر بورس کالا مورد توجه قرار می گیرد ، فراهم می کند. یک مورد نیاز به دنبال اطمینان از در دسترس بودن حداقل بخش/تعداد سهام (سهام شناور) اوراق بهادار ذکر شده با عموم است تا عمق معقول در بازار وجود داشته باشد و قیمت اوراق بهادار مستعد دستکاری نباشد. SCRR با تجویز حداقل بخشی از موضوعی که توسط شرکت به دنبال لیست در بورس اوراق بهادار شناخته شده به عموم ارائه می شود ، می خواهد به این هدف برسد. توافق نامه لیست که توسط شرکت با بورس اوراق بهادار وارد شده است ، به سابق نیاز دارد تا حداقل نگهدارنده غیر پیشرو را به صورت مداوم تضمین کند. رهنمودهای اداری صادر شده توسط دولت و تنظیم کننده نیز تلاش می کنند تا از سهام شناور معقول در بازار اطمینان حاصل کنند و از تمرکز سهام در چند دست خودداری کنند.
دیدگاه تاریخی
4- قبل از سپتامبر 1993 ، قانون 19 (2) (ب) SCRR حداقل 60 ٪ از سرمایه صادر شده یک شرکت را برای لیست در بورس اوراق بهادار به حداقل پیشنهاد عمومی نیاز داشت. اوراق بهادار گرفته شده یا توافق شده است که توسط دولت ها گرفته شود یا موسسات مالی را انتخاب کنند ، حداکثر 11 ٪ ، می توانند بخشی از 60 ٪ از پیشنهادات عمومی را تشکیل دهند. این امر به بورس اوراق بهادار این امکان را داد تا با تأیید قبلی دولت مرکزی ، این شرط را آرام کند ، زیرا رضایت از اینکه اوراق بهادار به دنبال ذکر شده است ، در چند دست متمرکز نشده اند. این کشور همچنین به دولت مرکزی این قدرت را داد تا از اجرای دقیق هر یا همه الزامات با توجه به لیست تجویز شده توسط SCRR ، چشم پوشی یا آرامش کند. بسته به شرایط ، حداقل اندازه پیشنهاد عمومی با استفاده از دستورالعمل های اداری به طور مکرر آرام می شد. انواع آرامش به شرکت های FERA ، شرکت های جدید با مشارکت سهام خارجی/NRI و غیره اعطا شد ، در حالی که انواع مورد نیاز دیگر مانند حداقل سرمایه صادر شده ، حداقل پیشنهاد عمومی از نظر ارزش چهره ، حداقل تعداد سهامداران عمومی و غیره. ، تجویز شد. آرامش برای شرکتهای انفرادی به صورت موردی و همچنین برای کلاس شرکت ها اعطا شد. حداقل ده سال قبل از تاریخ درخواست لیست یا شرکت هایی که دارای سابقه سود سود برای حداقل چهار از پنج سال قبل از تاریخ لیست هستند ، با اجازه شرکت های غیر FERA که در هندوستان در هندوستان گنجانیده شده است ، آرامش بزرگی اعطا شد. درخواست برای لیست در بورس اوراق بهادار با پیشنهاد عمومی حداقل 40 ٪ سرمایه صادر شده. علاوه بر این ، چنین پیشنهاد عمومی ، در گزینه شرکت ، می تواند در دو مرحله ، یعنی 20 ٪ اول در زمان پیشنهاد عمومی اولیه و ترازو در سه سال از تاریخ لیست در بورس اوراق بهادار شناخته شده انجام شود. بشربنابراین ، شرکت ها مجاز به لیست این شرط بودند که طی سه سال پیشنهاد مرحله دوم را برای افزایش منابع عمومی به 40 ٪ ارائه دهند. این یک موضوع متفاوت بود که هیچ مکانیسم مناسبی برای نظارت وجود ندارد که آیا شرکت ها واقعاً دومین پیشنهاد خود را طی سه سال از ثبت نام ارائه داده اند.
5. قانون 19 (2) (ب) در 20 سپتامبر 1993 اصلاح شد که توسط آن حداقل پیشنهاد عمومی توسط یک شرکت برای لیست در بورس اوراق بهادار به 25 ٪ از هنجار قبلی 60 ٪ یا درصد دیگر کاهش یافته استهمانطور که طبق دستورالعمل های دولت قابل قبول بود. این کار برای تشویق لیست تعداد زیادی از شرکت ها برای گسترش بازار انجام شد. اوراق بهادار گرفته شده یا توافق شده است که توسط دولت ها گرفته شود یا مؤسسات مالی را انتخاب کنند ، بخشی از 25 ٪ پیشنهاد عمومی را تشکیل نمی دهند. این قدرت مبادلات بورس را برای آرامش این نیاز فقط در رابطه با یک شرکت دولتی با تصویب قبلی دولت مرکزی محدود کرد (SEBI از دسامبر 1996). این کشور همچنین به دولت مرکزی (SEBI از دسامبر 1996) اجازه داد تا از اجرای دقیق هر یا همه الزامات با توجه به لیست تجویز شده توسط SCRR ، چشم پوشی یا آرامش کند.
6. از آنجا که مقامات برای آرامش الزامات لیست اختیاری داشتند ، ابتدا آنها را ترغیب به آرامش حداقل پیشنهاد عمومی برای شرکتهای فناوری اطلاعات (IT) کردند. استدلال به نفع آرامش به طور کلی عبارتند از: (الف) از آنجا که سهام IT معمولاً سهام با ارزش بالایی بود ، 25 ٪ از سرمایه می تواند مبلغ عظیمی باشد که این شرکت ها به آن احتیاج نداشتند.(ب) بسیاری از مروج این شرکت ها کارآفرینان نسل اول هستند که مایل به اجازه دادن به یک شرکت عمومی به عنوان 25 ٪ نیستند. و (ج) این شرکت ها ، در صورت عدم آرامش در قانون 19 (2) (ب) ممکن است منابع موجود در بازار خارج از کشور را افزایش دهند که این یک ضرر برای سرمایه گذاران هندی خواهد بود. سبی در استفاده از اختیارات خود برای چشم پوشی یا آرامش اجرای دقیق هر شرط لیست ، مجموعه دیگری از الزامات لیست برای شرکت های بخش فناوری اطلاعات را تعیین کرد. در سال 1999 تجویز کرد که یک شرکت فناوری اطلاعات می تواند در صورت:
(الف) حداقل 10 ٪ اوراق بهادار صادر شده توسط این شرکت به عموم مردم ارائه شده است.
(ب) حداقل بیست اوراق بهادار لاخ به عموم مردم ارائه شد (به استثنای رزرو ، تخصیص شرکت و سهم مروج). وت
ج) اندازه پیشنهاد خالص به عموم (به عنوان مثال ، قیمت پیشنهادی ضرب شده توسط تعداد اوراق بهادار ارائه شده به عموم ، به استثنای رزرو ، تخصیص شرکت و سهم مروج) حداقل روپیه بود. 50 کرور
پس از آن در آوریل 2000 ، SEBI این مجموعه از الزامات لیست را در رابطه با شرکت های رسانه ای (از جمله تبلیغات) ، بخش های سرگرمی و ارتباطات از راه دور ، با توجه به این شرط که کمتر از 75 ٪ از درآمد و سود شرکت از این موارد نشات داده شود ، تعیین کرد. بخش ها
7. در حالی که نیاز به لیست اولیه اصلاح می شد ، هیچ وسیله ای برای برگزاری واقعی توسط عموم وجود نداشت. بر اساس شواهد حکایتی ، تفکر شروع به تجویز حداقل شناور به صورت مداوم کرد. در سال 2001 تلاش شد تا با اصلاح SCRR ، الزامات لیست اولیه را منطقی تر کند و الزام لیست مداوم و افشای الگوی سهامداری را از طریق توافق نامه لیست تجویز کند. برای اولین بار ، SEBI ، بخشنامه خود را در تاریخ 2 مه 2001 ، مبادلات سهام را برای اصلاح بند 40A از توافق نامه لیست راهنمایی کرد تا این شرکت را به طور مداوم حفظ کند ، حداقل سطح نگهدارنده غیر تبلیغی درسطح سهامداری عمومی همانطور که در زمان لیست مورد نیاز است. با این حال ، در جایی که نگه داشتن غیر تبلیغی از یک شرکت ذکر شده موجود در اول آوریل 2001 کمتر بود ، شرکت باید طی یک سال سطح نگه داشتن غیر پروموتر را حداقل به 10 ٪ افزایش دهد ، یا مجبور است دوباره خریداری کندسهامدار باقیمانده و حذف می شود. از آنجا که شرکت های ذکر شده موظف بودند سهامداری عمومی را در سطحی که در زمان لیست اولیه مورد نیاز بود ، حفظ کنند ، حداقل الزام سهامداری عمومی مطابق با مقررات قابل اجرا در زمان لیست اولیه شرکت متفاوت بود.
8. در مورد تجدید نظر ، SEBI تصمیم به تجدید نظر در این مقررات گرفت و در آگوست 2005 یک بیانیه مطبوعاتی صادر کرد. این اظهار داشت که کلیه شرکت های ذکر شده موظفند حداقل 25 ٪ سهامداری را با هدف لیست مداوم حفظ کنند. با این حال ، شرکت هایی که مجاز به ارائه پیشنهاد عمومی اولیه با حداقل 10 ٪ پیشنهاد به عموم بودند ، حداقل 10 ٪ از مردم را حفظ می کنند. در حالی که این تصمیم هنوز اجرا نشده بود ، SEBI در مورد موضوعات بیشتر مورد بررسی قرار گرفت و در سیزدهم آوریل 2006 (که در اول ماه مه 2006 به اجرا در آمد) یک بخشنامه صادر کرد و اصلاح توافق نامه لیست برای ساده سازی نیاز به لیست مداوم.
مقررات فعلی
9. SCRR همانطور که در سال 2001 اصلاح شد و توافق نامه لیست اصلاح شده توسط بخشنامه SEBI در سال 2006 اکنون نیاز به لیست اولیه و مداوم را ارائه می دهد.
9. 1 الزام لیست اولیه: SCRR اکنون مقرر می کند که یک شرکت دولتی که به دنبال لیست اوراق بهادار خود در بورس اوراق بهادار است ، برای برآورده کردن مبادله ای که حداقل 10 ٪ از هر کلاس یا نوع اوراق بهادار صادر شده توسط آن برای اشتراک به عموم ارائه شده باشد ، موظف است. بشرقانون اصلاح شده 19 (2) (ب) قوانین قراردادهای اوراق بهادار (آیین نامه) ، 1957 ، مقرر می کند که شرکتی که به دنبال لیست در بورس اوراق بهادار است ، ارائه دهد:
(i) حداقل 25 ٪ از هر کلاس یا نوع اوراق بهادار برای عموم برای اشتراک ،
(ب) حداقل 10 ٪ از هر کلاس یا نوع اوراق بهادار برای اشتراک مشروط به شرایطی که:
آ. حداقل 20 اوراق بهادار لاخ به عموم ارائه می شود ،
ب. اندازه پیشنهاد برای عموم حداقل هسته Rs. 100 است ، و
ج. این مسئله فقط از طریق روش ساخت کتاب با تخصیص 60 ٪ از اندازه به خریداران نهادی واجد شرایط ساخته شده است.
با این حال ، بورس اوراق بهادار می تواند الزامات لیست را برای یک شرکت دولتی آرام کند. اوراق بهادار گرفته شده یا توافق شده توسط دولت ها یا انتخاب مؤسسات مالی ، بخشی از 10 ٪ یا 25 ٪ را به عنوان مورد ، از پیشنهاد عمومی تشکیل نمی دهند. با این اصلاحیه ، سبی توزیع ویژه ای را برای بخش های انتخابی پس گرفت. اما هنوز هم می تواند از اجرای دقیق هرگونه لیست لیست تحت SCRR چشم پوشی یا آرامش بخشد.
9. 2 الزام لیست مداوم: توافق نامه لیست اکنون ارائه می دهد:
(i) شرکت های زیر باید حداقل سطح سهامداری عمومی را در 10 ٪ حفظ کنند:
آ. شرکتی که در گذشته در زمان لیست اولیه کمتر از 25 ٪ ارائه می دهد یا ارائه کرده است اما کمتر از 10 ٪ از کل سهام صادر شده یک کلاس یا نوع و
ب. شرکتی که در آن تعداد سهام ذکر شده برجسته دو کرور یا بیشتر است و سرمایه گذاری در بازار چنین شرکتی نسبت به سهام چنین کلاس یا نوع است . 1000 روپیه یا بیشتر است.
(ii) در همه موارد دیگر ، شرکت باید حداقل 25 ٪ از آنها را حفظ کند.
با این حال ، نیاز به سهامداری عمومی مداوم در مورد شرکت های دولتی ، شرکت های زیرساختی و شرکت های ارجاع شده به BIFR صدق نمی کند. اگر یک شرکت با سطح مربوط به سهامداری عمومی که در بالا گفته شد مطابقت نداشته باشد یا در هر زمان در آینده نتواند با آن مطابقت داشته باشد ، در طی 2 سال سهام عمومی را به سطح مربوطه افزایش می دهد. این می تواند با صدور سهام به مردم از طریق دفترچه ، پیشنهاد فروش سهام که توسط مروج ، فروش سهام توسط مروج سهامداران اقلیت ، سهام عمومی را افزایش می دهد ، افزایش دهد. سهامداری عمومی برای این منظور شامل سهام هایی است که توسط اشخاصی غیر از گروه مروج و گروه مروج و سهام و سهام شرکت شده توسط متولدین که درآمدهای سپرده گذاری در خارج از کشور صادر می شود ، شامل می شود.
9. 3 مقایسه متقابل کشور از لیست لیست اولیه و مداوم در زیر آورده شده است:
20 ٪ از سهامداری عمومی اگر سرمایه گذاری در بازار بیش از 300 دلار تا کمتر از 400 میلیون دلار باشد
15 ٪ از سهامداری عمومی اگر سرمایه گذاری در بازار بیش از 400 دلار باشد اما کمتر از 1000 میلیون نفر است
* سهام عمومی به عنوان کل سهام برجسته تعریف می شود ، کمتر سهام که توسط افسران ، مدیران یا صاحبان سود 10 ٪ یا بیشتر نگهداری می شود.
10. شرکت ها اکنون الگوی برگزاری سهم را فاش می کنند. الگوی سهامداری شرکتهای ذکر شده NSE همانطور که در زیر ارائه شده است نشان می دهد که مردم هند با وجود رزرو 35 ٪ برای خرده فروشی در مرحله شماره عمومی ، حدود 13 ٪ از سرمایه را در اختیار دارند:
| دسته بندی | همانطور که در تاریخ 30/06/2007 |
| عکسبرداری | 10. 53 |
| صندوق سرمایه گذاری مشترک | 3. 21 |
| سایر FII های داخلی | 5. 93 |
| VCF | 0. 42 |
| نهادهای دیگر | 0. 28 |
| شرکت | 5. 60 |
| مروج هندی | 48. 35 |
| مروج خارجی | 6. 97 |
| عموم مردم هند | 13. 35 |
| دیگران | 3. 30 |
| سهام در برابر درآمدهای سپرده گذاری | 2. 05 |
| جمع | 100. 00 |
11. با این پیش زمینه ، پیشنهاد می شود که هر دو لیست لیست اولیه و مداوم را به روش زیر ارائه دهید:
(الف) استانداردهای لیست اولیه و ادامه لیست ممکن است در قوانین SCR تجویز شود.
(ب) استانداردهای لیست اولیه و مداوم ممکن است یکنواخت باشد ، زیرا هدف یکسان است.
ج) پیشنهاد عمومی پیش بینی شده در لیست اولیه هیچ نتیجه ای ندارد ، مگر اینکه عموم مردم در واقع سهام اختصاص داده شوند. SCRR ممکن است از نظر اختصاص به عموم صحبت کند ، نه فقط پیشنهاد عمومی.
(د) از هم اکنون ، کلمه "عمومی" تعریف نشده است. اگر "عمومی" به معنای "غیر پروفایل" باشد و شامل FIS ، FIIS ، MFS ، کارمندان ، NRIS/OCB ها ، نهادهای شرکت های خصوصی و غیره باشد ، سهام شناور ناچیز خواهد بود. در این باره باید دیدگاهی صورت گیرد.
(ه) برای اینکه یک شرکت ذکر شود و همچنان در لیست خود قرار بگیرد ، باید 25 ٪ از سهام عمومی داشته باشد.
(ج) اگر به هر دلیلی ، نگه داشتن عمومی زیر 25 ٪ کاهش یابد ، مروج ، مدیریت و شرکت ممکن است به طور مشترک و جدی مسئولیت پذیر باشد که در طی 3 ماه ، به روشی که توسط SEBI مقرر شده است ، به 25 درصد برسد و در آن قرار بگیرد. اقدامات اجرایی مناسب ، از جمله حذف ، ممکن است انجام شود.
(ز) نباید بین یک شرکت دولتی و شرکت غیر دولتی تبعیض قائل شود. اختیارات بورس اوراق بهادار برای آرامش هر یک از شرایط لیست با تأیید قبلی SEBI در رابطه با یک شرکت دولتی باید پس گرفته شود. به همین ترتیب ، قدرت SEBI برای آرامش الزامات لیست ممکن است پس گرفته شود.
نظرات عمومی
12. پیشنهاد شده است که قوانین قراردادهای اوراق بهادار (آیین نامه) ، 1957 (SCRR) را اصلاح کند تا مقرراتی را برای اجرای پیشنهادات همانطور که در بند 11 در بالا پیشنهاد شده است ، تهیه کند. نظرات در مورد این پیشنهادات تا 28 فوریه 2008 در Shuvom2002 [at] gmail [dot] com دعوت شده است.
پلتفرم معاملاتی فارکس...
ما را در سایت پلتفرم معاملاتی فارکس دنبال می کنید
برچسب :
نویسنده : مرجان محتشم
بازدید : <-PostHit->
تاريخ : دوشنبه
23 مرداد
1402 ساعت: 11:49