برنامه ضمانت نقدینگی موقت (TLGP)

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

به روز شده در 26 مارس 2023 واقعیت بررسی شده توسط واقعیت بررسی شده توسط Yarilet Perez

Yarilet Perez یک روزنامه نگار با تجربه چندرسانه ای و دانشکده با کارشناسی ارشد علوم در روزنامه نگاری است. او در چندین شهر کار کرده است که اخبار ، سیاست ، آموزش و موارد دیگر را شامل می شود. تخصص وی در امور مالی و سرمایه گذاری شخصی و املاک و مستغلات است.

برنامه تضمین نقدینگی موقت (TLGP) چیست؟

برنامه ضمانت نقدینگی موقت (TLGP) یک وثیقه مستقیم بانکهای ایالات متحده بود که در سال 2008 توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) تأسیس شد تا از ثبات آنها در طول بحران جهانی بانکی اطمینان حاصل شود.

TLGP یکی از تعدادی از مداخلات دولتی بود که ناشی از تعیین وزارت خزانه داری ایالات متحده و فدرال رزرو بود که خطر سیستمیک شدید اقدام بی سابقه ای را ضروری می کند.

براساس این برنامه ، FDIC پوشش بیمه خود را برای سپرده های موجود در موسسات مالی افزایش داد. همچنین برخی از تعهدات اعتباری ناامن ، به ویژه گواهینامه های سپرده و مقاله تجاری را تضمین می کند.

این دو برنامه جداگانه به عنوان برنامه ضمانت حساب معامله (TAGP) و برنامه ضمانت بدهی (DGP) شناخته شدند.

غذای اصلی

• برنامه ضمانت نقدینگی موقت یک برنامه دو جانبه FDIC برای پشتوانه بانک های ایالات متحده در طول بحران مالی سال 2008 بود.
• قسمت اول برنامه ، TAGP ، سپرده های مشتری تضمین شده.
• دوم ، DGP ، بدهی کوتاه مدت صادر شده توسط بانک ها را تضمین می کند.
• با هم ، این دو اقدام برای جلوگیری از وحشت و کاهش مشکلات نقدینگی کوتاه مدت برای بانک ها طراحی شده است.

چگونه حساب بانکی شما بیمه شده است

FDIC سپرده های بانکی را تا 250،000 دلار در هر حساب بیمه می کند. اکثریت قریب به اتفاق بانکهای آمریکایی بیمه شده FDIC هستند. حسابهای واریز شده در اتحادیه های اعتباری دارای همان سطح پوشش هستند اما توسط یک مرجع متفاوت ، صندوق بیمه سهم اتحادیه اعتباری ملی (NCUSIF) اداره می شود.

درک برنامه ضمانت نقدینگی موقت (TLGP)

بحران مالی سال 2008 از زمان رکود بزرگ سال 1929 بدترین فاجعه اقتصادی بود. بانک ها با بحران نقدینگی ناشی از موجی از پیش فرض ها و سلب مالکیت در وام های فرعی روبرو شدند. چندین بانک بزرگ و موسسات مالی قبلاً فروپاشیده بودند.

TLGP در اکتبر 2008 به عنوان بخشی از برنامه های جدید که توسط دولت فدرال اجرا شده بود برای جلوگیری از فوری ترین تهدیدها برای سیستم مالی ایالات متحده اعلام شد.

بسیاری از آژانس ها درگیر شدند ، اما TLGP بخش FDIC در برنامه کلی بود. با هدف بازگرداندن اعتماد عمومی به یکپارچگی بانک ها با افزایش سطح بیمه در حساب های سپرده گذاری و تضمین بدهی بانک ها در بازارهای اعتباری کوتاه مدت انجام شد.

قسمت اول TLGP توسط TAGP مورد توجه قرار گرفت. با تردید در مورد صداقت سیستم بانکی ، چندین دوره بانکی در طول تابستان و پاییز سال 2008 رخ داده است. برای جلوگیری از اجرای بیشتر بانکی ، این برنامه به طور کامل تمام سپرده های معامله غیر معادل داخلی را تضمین می کند ، در حال حاضر با علاقه کمو علاقه به حسابهای اعتماد وکلا (IOLTAS) که در پایان سال 2009 در بانک های شرکت کننده و رونق های خود برگزار می شود.

پوشش استاندارد FDIC

این پوشش علاوه بر بیمه سپرده FDIC موجود ، که در هفته های قبل از اعلام TLGP به 250،000 دلار برای هر سپرده گذار افزایش یافته بود. TAGP بعداً طبق قانون Dodd-Frank دائمی شد.

DGP در بدهی های ارشد نا امن و نا امن و صادر شده توسط موسسات شرکت کننده تضمین شده است. با داشتن بازارهای اعتباری کوتاه مدت در بحران ، بسیاری از بانک ها به چالش کشیده شدند یا کاملاً نتوانستند بدهی های کوتاه مدت را که به آنها اعتماد می کردند برای تأمین نیازهای فوری نقدی خود ، از جمله خواسته های سپرده گذاران ، بپردازند.

DGP با تضمین این بدهی ، به بانک های شرکت کننده امکان دسترسی بیشتر به بازارهای اعتباری و جلوگیری از پیش فرض اجازه می داد. در اوج خود ، DGP 345. 8 میلیارد دلار بدهی معوق تضمین کرد. DGP در پایان سال 2012 منقضی شد.

از نظر هزینه های خزانه داری ، FDIC گزارش داد که تحت TAGP ، 1. 2 میلیارد دلار هزینه در برابر ضرر 1. 5 میلیارد دلار ضرر در پایان سال 2018 جمع آوری کرده است. FDIC 10. 4 میلیارد دلار هزینه و هزینه های زیر DGP را جمع آوری کرده و 153 دلار پرداخت می کند. میلیون در ضرر در بدهی DGP پیش فرض.

آیا FDIC تمام سپرده های بانکی را بیمه می کند؟

FDIC از سپرده های بانکی حداکثر 250،000 دلار در کلیه "بانک های عضو" در ایالات متحده محافظت می کند ، به این معنی که تقریباً کلیه بانکهای تجاری در ایالات متحده است که حساب چک ، حساب پس انداز شما و هرگونه سپرده گذاری در بازار پول یا گواهی سپردهایی را که از طریق بانک خریداری کرده اید ، پوشش می دهد. بشر

بانک های آنلاین پوشش مشابهی دارند ، اگرچه در هر صورت عاقلانه است که به دنبال برچسب عضو FDIC باشید.

اگر شک دارید ، برنامه BankFind FDIC را بررسی کنید.

اگر پول خود را در یک اتحادیه اعتباری نگه دارید ، از طریق یک آژانس متفاوت ، صندوق بیمه سهم اتحادیه اعتباری ملی (NCUSIF) همان سطح حمایت را دارید.

یک برنامه بسیار گسترده تر برای اطمینان از ضرر و زیان بانکی فقط از سال 2008-2010 به عنوان یک اقدام اضطراری در طول بحران مالی اجرا شد.

چه زمانی FDIC پول من را بیمه نمی کند؟

FDIC ضررهای موجود در سهام ، اوراق بهادار ، بیمه نامه های زندگی ، سالیانه ، اوراق قرضه شهرداری ، دارایی های رمزنگاری یا اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده را شامل نمی شود ، خواه آنها را در یک بانک عضو FDIC یا جایی دیگر خریداری کرده باشید. هیچ پوشش برای تلفات جعبه سپرده ایمنی نیز وجود ندارد.

اگر بیش از 250،000 دلار در بانک داشته باشم چه می شود؟

خوش به حالت. روشهای آسان برای دریافت 250،000 دلار بیمه FDIC وجود دارد. اول ، اگر همسر دارید ، حساب را به طور مشترک باز کنید و مبلغ بیمه شده به 500000 دلار برسد. یا ، حساب های باز در چندین بانک مختلف برای نگه داشتن کل در هر حساب در حد بیمه شده.

خط پایین

برنامه ضمانت نقدینگی موقت ، اختیارات FDIC را برای محافظت از آمریکایی ها در برابر ضرر در صورت عدم موفقیت بانکی گسترش داد. این برنامه یک اقدام اضطراری برای مقابله با بحران مالی 2008-2009 بود و در سال 2010 منقضی شد.

با این حال ، برنامه استاندارد بیمه سپرده FDIC همراه با حداکثر سطح بیمه بالاتر از 250،000 دلار برای هر حساب شخصی باقی مانده است.