پرداخت بنیاد بستگی به نحوه میانگین شما دارد

بنیادی را تصور کنید که بودجه اعطای کمک هزینه خود را بر اساس ارزش دارایی خود در پایان هر سه ماهه برای سالهای 2006 ، 2007 و 2008 محاسبه می کند.

بسته شدن داو جونز به طور متوسط

نورد ساده داو جونز به طور متوسط چهارم

برای خبرنامه های رایگان ما ثبت نام کنید

در خبرنامه های NPQ مشترک شوید تا داستانهای برتر ما مستقیماً به صندوق ورودی شما تحویل داده شود.

با ثبت نام ، شما با خط مشی رازداری و شرایط استفاده ما موافقت می کنید و از NPQ و شرکای ما پیام دریافت می کنید.

همانطور که نمودار نشان می دهد ، تأثیر بودجه اعطای کمک مالی بنیاد در سال 2009 در طی سه سال در مقابل بیش از یک سال آشکار است. بنیادی که اعطای کمک هزینه خود را بر اساس 5 درصد از میانگین این 12 چهارم (11903. 37) تعیین می کند ، پرداخت نقدی بالاتری نسبت به بنیادی خواهد داشت که به سادگی از ارزش متوسط دارایی های خود در پایان سال اخیر استفاده می کند (اگرچه به طور معمول محاسبه می شودبه صورت ماهانه ، برای اهداف ما در اینجا ، میانگین چهار چهارم سال 2008 برابر با 10،809. 99 است)

کارشناسان سرمایه گذاری و آمارشناسان از چندین اصطلاح برای توصیف این عمل استفاده می کنند ، مانند "میانگین های نورد" ، "میانگین حرکت" و "میانگین های دنباله دار". به عنوان مثال ، میانگین نورد ، برای یک دوره یک ساله توسط چهارم محاسبه می شود (هر سه ماهه به طور متوسط با میانگین سه ماهه قبلی) منجر به میانگین کل تا حدودی بالاتر می شود (میانگین سه سال محاسبه شده در میانگین نورد 12. 065. 64 است).

نظریه پشت این عمل این است که با میانگین مقادیر دارایی در مدت زمان طولانی تر ، "نوسانات" پرداخت تا حدودی کاهش می یابد: هنگامی که شما دو سال "بالا" را متوسط می کنید ، کاهش شدید بازار مانند سال 2008 نمی کشدپرداخت پایینبرعکس ، در دوره های رونق ، سال بزرگ "بالا" در برابر دوره های پایین تر به طور متوسط می شود تا پرداخت ها نیز به شدت افزایش نمی یابد.

اما پرداخت بنیاد (یا از نظر فنی ، "توزیع واجد شرایط" از جمله کمک های مالی ، سرمایه گذاری های مرتبط با برنامه و بیشتر هزینه های اداری مرتبط) نباید کمتر از 5 درصد از ارزش کل دارایی های بنیاد در سال مالی قبلی بنیاد باشد ، درست است؟بله ، اما این میانگین متوسط چند ساله برای رفع الزامات پرداخت بنیاد اجباری به خوبی کار می کند. از نظر فنی ، یک بنیاد پرداخت سالانه خود را بر اساس میانگین میانگین 12 ماهه دارایی های خود در سال گذشته پایه گذاری می کند. حتی این میانگین یک ساله نوسانات را تا حدودی کاهش می دهد (میانگین 10،809. 99 DOW را در طول چهار چهارم سال 2008 مقایسه کنید ، در مقایسه با ارزش پایان DOW 8،776. 39).

میانگین متوسط چند ساله به بنیادها کمک می کند تا الزامات پرداخت را برآورده کنند زیرا IRS تا پنج سال پایه های خود را برای برآورده کردن الزامات پرداخت در هر سال فراهم می کند. به عنوان مثال ، فرض کنید که پرداخت بنیاد در یک سال خاص ، به دلیل میانگین نورد چند ساله ، هزینه های خیریه اضافی یا مازاد را ایجاد می کند. این بیش از حد ممکن است "برای کمک به یک بنیاد" انجام شود تا در آینده تا پنج سال الزامات پرداخت خود را برآورده کند. دوباره مثال را در نمودار بگیرید. پرداخت بنیاد بر اساس میانگین نورد سه ساله (5 درصد 12،065. 64) بسیار بیشتر از پرداخت مورد نیاز آن (5 درصد از 10،809. 99) است. این مازاد می تواند برای سالهای آینده اعمال شود که میانگین نورد زیر میانگین ارزش دارایی سال اخیر باشد. این به طور خودکار در 990PF بنیاد محاسبه می شود ، به طوری که می توان زیاده روی در سالهای گذشته را به طور خودکار برای کمبود پرداخت یک بنیاد اعمال کرد.

این البته یک تحلیل ساده است. پرداخت پیچیده تر است ، با جنبه هایی که اکثر مردم آن را درک نمی کنند ، مانند اجازه دادن به مبانی برای کاهش ارزش موقوفه خود (برای محاسبه پرداخت) 1. 5 درصد برای "نقدی که برای اهداف خیرخواهانه در نظر گرفته شده است" ، و غیره. مطابق با این حداقل نیاز به پرداخت ، آنها می توانند مجازات هایی را متحمل شوند. از سال 2007 ، بنیادها منوط به مجازات اولیه 30 درصد از مبلغ غیرمجاز که باید به عنوان توزیع های واجد شرایط صرف می شد (قبلاً 15 درصد بود). و علاوه بر مجازات در کمبود ، پایه ها قرار است بقیه پرداخت مورد نیاز خود را توزیع کنند.

به همین دلیل برای یک بنیاد ضرری ندارد که حدود 5 درصد توزیع به علاوه سالهایی را که ممکن است در زیر آن قرار بگیرد ، انجام دهد. معضل بنیاد "مالیات مالیات غیر مستقیم" است. طبق قانون ، یک بنیاد باید 2 درصد مالیات بر درآمد خالص سرمایه گذاری خود را بپردازد. اگر یک بنیاد توزیع واجد شرایط (یا پرداخت) بیش از میانگین توزیع خود در طی پنج سال گذشته باشد ، این مالیات به 1 درصد کاهش می یابد. به عبارت دیگر ، میانگین درصد بالاتر پرداخت به این معنی است که یک بنیاد باید آن را به طور متوسط ادامه دهد تا از مالیات 2 درصدی مالیات غیر مستقیم جلوگیری شود. بسیاری از بنیادها و افراد غیرانتفاعی به شدت از ادغام مالیات مالیات غیر مستقیم به نرخ مسطح 1 درصد حمایت می کنند.

بنیادها تمرین میانگین های نورد را اختراع نکردند. مدیران موقوفات از همه نوع مدتهاست که از "میانگین های متحرک" برای صاف کردن پرداخت ها استفاده می کنند ، خواه برای هزینه های واجد شرایط بنیادها یا حقوق بازنشستگی بازنشستگان. اما این یک قانون غیرقابل تحمل نیست. یک بنیاد ممکن است از میانگین برای محاسبه پرداخت های خود استفاده کند یا آن را همانطور که انتخاب می کند دور بیندازد. بنابراین با وجود بازارها و علیرغم میانگین های نورد ، برخی از بنیادها به دلیل مأموریت خود ممکن است در سال 2009 کمک مالی را افزایش دهند و به دلایل کاملاً متفاوت ، برخی دیگر ممکن است پرداخت های نقدی خود را عمیقاً کاهش دهند. برای مدیران سرمایه گذاری و مدیران بنیاد ، این تصمیمات آسان نیست.