تعریف حسابداری مضاعف

حسابداری ورودی مضاعف یک سیستم نگهدارنده رکورد است که تحت آن هر معامله حداقل در دو حساب ثبت می شود. هیچ محدودیتی در تعداد حساب هایی که ممکن است در یک معامله استفاده شوند وجود ندارد ، اما حداقل این دو حساب است. در هر حساب دو ستون وجود دارد که ورودی های بدهی در سمت چپ و ورودی های اعتباری در سمت راست وجود دارد. در حسابداری مضاعف ، کل تمام مدخل های بدهی باید با کل ورودی های اعتباری مطابقت داشته باشد. وقتی این اتفاق بیفتد ، گفته می شود که معامله "در تعادل" است. اگر مبلغ موافق نباشد ، گفته می شود که معامله "خارج از تعادل" است و شما قادر نخواهید بود از اطلاعات حاصل برای ایجاد صورتهای مالی تا زمان اصلاح معامله استفاده کنید.

یک دلیل مهم برای استفاده از حسابداری مضاعف این است که بتوانید دارایی ها ، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام را در ترازنامه گزارش دهید. بدون حسابداری مضاعف ، فقط می توان بیانیه درآمد را گزارش داد. این بدان معنی است که تعیین وضعیت مالی یک تجارت به استفاده از حسابداری ورودی مضاعف بستگی دارد.

تعاریف حسابداری مضاعف

یک سیستم حسابداری مضاعف نیاز به درک کامل بدهی ها و اعتبار دارد. تعاریف آنها در زیر ذکر شده است.

تعریف بدهی

بدهی این است که بخشی از ورود حسابداری است که یا یک حساب دارایی یا هزینه را افزایش می دهد ، یا یک مسئولیت یا حساب عدالت را کاهش می دهد. در یک ورودی حسابداری در سمت چپ قرار دارد.

تعریف اعتبار

اعتبار این است که بخشی از یک حسابداری که یا یک حساب عدالت را افزایش می دهد یا یک حساب دارایی یا هزینه را کاهش می دهد. در یک ورودی حسابداری در سمت راست قرار دارد.

نمونه هایی از حساب ها

یک حساب یک سابقه جداگانه و مفصل است که با یک دارایی خاص ، مسئولیت ، عدالت ، درآمد ، هزینه ، سود یا ضرر همراه است. نمونه هایی از حساب ها عبارتند از:

• پول نقد (حساب دارایی: به طور معمول مانده بدهی)
• حساب های دریافتنی (حساب دارایی: به طور معمول مانده بدهی)
• موجودی (حساب دارایی: به طور معمول تعادل بدهی)
• دارایی های ثابت (حساب دارایی: به طور معمول تعادل بدهی)
• حساب های قابل پرداخت (حساب بدهی: به طور معمول مانده اعتبار)
• بدهی های تعلق گرفته (حساب بدهی: به طور معمول مانده اعتبار)
• یادداشت های قابل پرداخت (حساب بدهی: به طور معمول مانده اعتبار)
• سهام مشترک (حساب سهام: به طور معمول مانده اعتبار)
• درآمد حفظ شده (حساب عدالت: به طور معمول مانده اعتبار)
• درآمد - محصولات (حساب درآمد: به طور معمول مانده اعتبار)
• درآمد - خدمات (حساب درآمد: به طور معمول مانده اعتبار)
• هزینه کالاهای فروخته شده (حساب هزینه: به طور معمول تعادل بدهی)
• هزینه دستمزد (حساب هزینه: به طور معمول تعادل بدهی)
• هزینه خدمات (حساب هزینه: به طور معمول تعادل بدهی)
• سفر و سرگرمی (حساب هزینه: به طور معمول تعادل بدهی)
• سود فروش دارایی (حساب سود: به طور معمول مانده اعتبار)
• ضرر در فروش دارایی (حساب ضرر: به طور معمول تعادل بدهی)

نمونه هایی از حسابداری ورودی مضاعف

در اینجا ورودی های حسابداری مضاعف مرتبط با انواع معاملات تجاری وجود دارد:

• خرید کالاشما 1000 دلار کالا با هدف فروش بعدی آنها به شخص ثالث خریداری می کنید. ورودی یک حساب بدهی به موجودی (دارایی) و اعتبار به حساب Cash (Asset) است. در این حالت ، شما در حال تعویض یک دارایی (پول نقد) برای یک دارایی دیگر (موجودی) هستید.
• فروش کالاشما کالاها را با قیمت 1500 دلار به یک خریدار می فروشید. در این شرایط دو مدخل وجود دارد. یکی بدهی حساب های دریافتنی حساب های قابل دریافت با قیمت 1500 دلار و اعتبار به حساب درآمد با قیمت 1500 دلار است. این بدان معنی است که شما در حال ضبط درآمد هستید و در عین حال دارایی (حساب های دریافتنی) را نیز ضبط می کنید که نشان دهنده مبلغی است که مشتری اکنون به شما بدهکار است. ورودی دوم یک بدهی 1000 دلاری به هزینه کالاهای فروخته شده (هزینه) و اعتبار به همان مبلغ به حساب موجودی (دارایی) است. این حذف دارایی موجودی را به عنوان هزینه آن به هزینه می رساند. هنگامی که در کنار هم قرار گرفتیم ، هزینه کالاهای فروخته شده 1000 دلار و درآمد 1500 دلار به سود 500 دلار منجر می شود.
• به کارمندان پرداخت کنید. شما 5000 دلار به کارمندان پرداخت می کنید. این یک حساب بدهی به حساب دستمزد (هزینه) و اعتبار به حساب نقدی (دارایی) است. این بدان معنی است که شما با پرداخت کارمندان دارایی نقدی را مصرف می کنید.
• یک دارایی ثابت بخرید. شما 4000 دلار برای یک دستگاه پرداخت می کنید. ورودی 4000 دلار به حساب دارایی های ثابت (دارایی) و اعتبار 4000 دلار به حساب Cash (Asset) است. در این حالت ، شما در حال تعویض یک دارایی (پول نقد) برای یک دارایی دیگر (موجودی) هستید.
• بدهی را تحمل کنید. شما 10،000 دلار از بانک وام می گیرید. ورودی یک بدهی 10،000 دلار به حساب Cash (Asset) و اعتبار 10،000 دلار به حساب یادداشت های قابل پرداخت (بدهی) است. بنابراین ، شما برای به دست آوردن پول نقد ، یک مسئولیت را تحمل می کنید.
• فروش سهام. شما 8000 دلار سهام را به سرمایه گذاران می فروشید. این ورودی 8000 دلار به حساب Cash (Asset) و اعتبار 8000 دلار به حساب سهام مشترک (سهام) است.
• پرداخت صورت حساب کارت اعتباریشما یک صورت حساب کارت اعتباری به مبلغ 6000 دلار پرداخت می کنید و تمام خریدها برای هزینه است. ورودی در مجموع 6000 دلار است که به چندین حساب هزینه و 6000 دلار به حساب نقدی (دارایی) واریز می شود. بنابراین، با پرداخت هزینه های مختلف، یک دارایی را مصرف می کنید.

بنابراین، نکته کلیدی در حسابداری دوبار ورود این است که یک تراکنش همیشه باعث ثبت حداقل در دو حساب می شود، زیرا دارایی ها و بدهی ها به تدریج از طریق یک تجارت جریان می یابد و به درآمد، هزینه، سود و زیان تبدیل می شود.

جایگزین های حسابداری دو ورودی

یک نسخه ساده تر از حسابداری، حسابداری تک ورودی است که اساساً یک سیستم مبنای نقدی است که از یک دفترچه چک اجرا می شود. تحت این رویکرد، دارایی ها و بدهی ها به طور رسمی ردیابی نمی شوند، به این معنی که هیچ ترازنامه ای نمی تواند ایجاد شود. این رویکرد می تواند برای یک کسب وکار کوچک که توانایی پرداخت یک حسابدار تمام وقت را ندارد، به خوبی کار کند.