Sketch out = اگر وضعیتی را ترسیم می کنید ، توضیحات کوتاهی از آن ارائه می دهید ، از جمله فقط مهمترین واقعیت ها.

مانده مانده تراز تجارت (گزارش آماری منعکس کننده نسبت هزینه صادرات و واردات کشور برای مدت معینی)

تفاوت دیفرانسیل ، تفاوت (بین دو مقدار قابل مقایسه)

سازگار [k؟ n

ارز [‘k؟ r (

مقدار [‘v؟ lju؟] مقدار ؛اهمیت ، اهمیت ؛ابزار ؛مقدار ، مقدار

خرید Power Marple

استهلاک [d؟ pri. کاهش ارزش ، استهلاک

نرخ بهره نرخ بهره (هزینه اعتبار در درصد شرایط برای مبلغ وام)

کاهش دهید [‘m؟ t؟ ge؟ t] نرم شود ، کاهش دهید

مانده معاملات حساب جاری (نسبت هزینه صادرات و واردات کشور برای مدت معینی)

آرایش مجدد ، جبران ، جبران ؛

دارایی [‘

انگلیسی [؟ nege؟]

تأمین مالی کمبود بودجه کمیاب راهی برای تحریک فعالیت های تجاری ، به ویژه در هنگام بحران. هزینه های دولتی برای این اهداف بیش از درآمد بودجه است و کسری با هزینه وام ، یعنی رشد بدهی عمومی تحت پوشش قرار می گیرد

اوراق بهادار اوراق بهادار

رتبه بندی بدهی رتبه بندی بدهی

شرایط شرایط تجارت تجارت (نسبت قیمت صادرات به قیمت های وارداتی ؛ شرایط تجارت ، سودآور و فاکتور را متمایز می کند)

تراز پرداخت مانده مانده مانده حساب (تفاوت بین پرداخت های نقدی دریافت شده توسط ساکنان به این کشور از خارج و پرداخت آنها به غیر مقیم در خارج از کشور طی یک دوره زمانی خاص)

آشفتگی [‘t؟ m ؟؟ l] سر و صدا ، شلوغی ؛بهم ریختگی

بخش عمده ترین قسمت اصلی

سود سرمایه افزایش سرمایه ، سود سرمایه ، رشد هزینه سرمایه

flummox [‘fl؟ m

عوامل مؤثر بر نرخ ارز

گذشته از عواملی مانند نرخ بهره و تورم ، نرخ ارز یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده سطح نسبی سلامت اقتصادی یک کشور است. نرخ ارز نقش مهمی در سطح تجارت یک کشور دارد که برای هر اقتصاد بازار آزاد در جهان بسیار مهم است. به همین دلیل ، نرخ ارز جزء اقدامات اقتصادی ترین و مورد بررسی ، مورد تجزیه و تحلیل و دولت است. اما نرخ ارز در مقیاس کوچکتر نیز اهمیت دارد: آنها بر بازده واقعی نمونه کارها یک سرمایه گذار تأثیر می گذارند. در اینجا ما به برخی از نیروهای اصلی در پشت حرکات نرخ ارز نگاه می کنیم.

بررسی اجمالی

قبل از اینکه به این نیروها نگاه کنیم ، باید ترسیم کنیم که چگونه حرکات نرخ ارز بر روابط تجاری یک کشور با سایر کشورها تأثیر می گذارد. ارز بالاتر باعث می شود صادرات یک کشور گرانتر شود و در بازارهای خارجی ارزان تر شود. ارز پایین تر صادرات یک کشور را ارزان تر می کند و واردات آن در بازارهای خارجی گران تر می شود. انتظار می رود نرخ ارز بالاتر باعث کاهش تراز تجارت کشور شود ، در حالی که نرخ ارز پایین تر آن را افزایش می دهد.

عوامل تعیین کننده نرخ ارز

عوامل بی شماری نرخ ارز را تعیین می کنند و همه مربوط به روابط تجاری بین دو کشور است. به یاد داشته باشید ، نرخ ارز نسبی است و به عنوان مقایسه ارزهای دو کشور بیان می شود. در زیر برخی از تعیین کننده های اصلی نرخ ارز بین دو کشور است. توجه داشته باشید که این عوامل به ترتیب خاصی نیستند. مانند بسیاری از جنبه های اقتصاد ، اهمیت نسبی این عوامل منوط به بحث های زیادی است.

1. دیفرانسیل در تورم

به عنوان یک قاعده کلی ، کشوری با نرخ تورم به طور مداوم پایین تر از ارزش ارز در حال افزایش است ، زیرا قدرت خرید آن نسبت به سایر ارزها افزایش می یابد. در نیمه آخر قرن بیستم ، کشورهایی که تورم کم داشتند شامل ژاپن ، آلمان و سوئیس بودند ، در حالی که ایالات متحده و کانادا فقط بعداً تورم کم به دست آوردند. آن دسته از کشورهایی که تورم بالاتری دارند ، به طور معمول استهلاک در ارز خود را در رابطه با ارزهای شرکای تجاری خود می بینند. این همچنین معمولاً با نرخ بهره بالاتر همراه است.

2. دیفرانسیل در نرخ بهره

نرخ بهره ، تورم و نرخ ارز همه با همبستگی بسیار خوبی دارند. با دستکاری نرخ بهره ، بانک های مرکزی بر نرخ تورم و نرخ ارز تأثیر می گذارند و تغییر نرخ بهره بر تورم و ارزش ارز تأثیر می گذارد. نرخ بهره بالاتر وام دهندگان در اقتصاد نسبت به سایر کشورها بازده بالاتری را ارائه می دهد. بنابراین ، نرخ بهره بالاتر سرمایه خارجی را به خود جلب می کند و باعث افزایش نرخ ارز می شود. تأثیر نرخ بهره بالاتر کاهش می یابد ، اما اگر تورم در کشور بسیار بیشتر از سایرین باشد ، یا اگر عوامل اضافی برای پایین آمدن ارز در خدمت باشد ، کاهش می یابد. رابطه متضاد برای کاهش نرخ بهره وجود دارد - یعنی پایین بودن نرخ بهره تمایل به کاهش نرخ ارز دارد.

3. نقص حساب فعلی

حساب جاری مانده تجارت بین یک کشور و شرکای تجاری آن است که منعکس کننده کلیه پرداخت های بین کشورها برای کالاها ، خدمات ، بهره و سود سهام است. کسری در حساب جاری نشان می دهد که کشور بیشتر از درآمد خود برای تجارت خارجی هزینه می کند ، و این است که برای تشکیل کسری ، سرمایه از منابع خارجی وام می گیرد. به عبارت دیگر ، این کشور به ارز خارجی بیشتری نسبت به فروش صادرات نیاز دارد و بیشتر از آن ارز خود را تأمین می کند تا اینکه تقاضای خارجی برای محصولات خود باشد. تقاضای اضافی برای ارزهای خارجی نرخ ارز کشور را کاهش می دهد تا اینکه کالاها و خدمات داخلی برای خارجی ها به اندازه کافی ارزان باشند و دارایی های خارجی برای تولید فروش برای منافع داخلی بسیار گران هستند.

4. بدهی عمومی

کشورها برای پرداخت پروژه های بخش عمومی و بودجه دولتی درگیر تامین مالی کسری در مقیاس بزرگ خواهند بود. در حالی که چنین فعالیتی اقتصاد داخلی را تحریک می کند، کشورهایی که کسری بودجه و بدهی عمومی زیادی دارند برای سرمایه گذاران خارجی جذابیت کمتری دارند. دلیل؟بدهی بزرگ تورم را تشویق می کند و اگر تورم بالا باشد، بدهی خدمات داده می شود و در نهایت با دلارهای واقعی ارزان تر در آینده پرداخت می شود. در بدترین حالت ممکن است یک دولت برای پرداخت بخشی از بدهی بزرگ پول چاپ کند، اما افزایش عرضه پول ناگزیر باعث تورم می شود. علاوه بر این، اگر دولتی نتواند کسری بودجه خود را از طریق داخلی (فروش اوراق قرضه داخلی، افزایش عرضه پول) تامین کند، باید عرضه اوراق بهادار برای فروش به خارجی ها را افزایش دهد و در نتیجه قیمت آنها را کاهش دهد. در نهایت، یک بدهی بزرگ ممکن است برای خارجی ها نگران کننده باشد، اگر آنها معتقد باشند که کشور در معرض خطر عدم تعهد به تعهدات خود است. اگر ریسک نکول زیاد باشد، خارجی ها تمایل کمتری به داشتن اوراق بهادار به آن ارز خواهند داشت. به همین دلیل، رتبه بندی بدهی کشور (به عنوان مثال توسط مؤسسه مودی یا استاندارد اند پورز تعیین می شود) یک عامل تعیین کننده برای نرخ ارز آن است.

5. شرایط تجارت

نسبتی که قیمت صادرات را به قیمت واردات مقایسه می کند، شرایط تجارت مربوط به حساب های جاری و تراز پرداخت ها است. اگر قیمت صادرات یک کشور با نرخ بیشتری نسبت به واردات آن افزایش یابد، شرایط تجارت آن به نحو مطلوبی بهبود یافته است. افزایش شرایط تجارت نشان دهنده تقاضای بیشتر برای صادرات این کشور است. این به نوبه خود منجر به افزایش درآمد حاصل از صادرات می شود که افزایش تقاضا برای ارز کشور (و افزایش ارزش پول) را فراهم می کند. اگر قیمت صادرات با نرخ کمتری نسبت به واردات آن افزایش یابد، ارزش ارز نسبت به شرکای تجاری آن کاهش می یابد.

6. ثبات سیاسی و عملکرد اقتصادی.

سرمایه گذاران خارجی ناگزیر به دنبال کشورهایی با ثبات با عملکرد اقتصادی قوی هستند تا سرمایه خود را در آن سرمایه گذاری کنند. کشوری با چنین ویژگی های مثبتی، صندوق های سرمایه گذاری را از سایر کشورهایی که ریسک سیاسی و اقتصادی بیشتری دارند دور می کند. به عنوان مثال، آشفتگی سیاسی می تواند باعث از بین رفتن اعتماد به یک ارز و انتقال سرمایه به ارز کشورهای با ثبات تر شود. نتیجه. نرخ مبادله ارزی که یک پرتفوی بخش عمده ای از سرمایه گذاری های خود را در اختیار دارد، بازده واقعی آن پرتفوی را تعیین می کند. کاهش نرخ ارز آشکارا قدرت خرید درآمد و عایدی سرمایه ناشی از هر بازده را کاهش می دهد. علاوه بر این، نرخ ارز بر سایر عوامل درآمدی مانند نرخ بهره، تورم و حتی سود سرمایه از اوراق بهادار داخلی تأثیر می گذارد. در حالی که نرخ ارز توسط عوامل پیچیده متعددی تعیین می شود که اغلب حتی باتجربه ترین اقتصاددانان را دچار سردرگمی می کند، سرمایه گذاران هنوز باید درک درستی از چگونگی نقش ارزش ارز و نرخ ارز در نرخ بازده سرمایه گذاری هایشان داشته باشند.