امور مالی پول مورد نیاز در تجارت است. امور مالی برای راه اندازی مشاغل ، گسترش آن و افزایش سرمایه در گردش (هزینه های روزانه در حال اجرا) لازم است.
سرمایه راه اندازی سرمایه اولیه است که در تجارت برای خرید دارایی های ثابت و جاری قبل از شروع تجارت استفاده می شود.
مالی سرمایه در گردش که توسط یک تجارت برای پرداخت هزینه های روزانه خود مورد نیاز است
هزینه سرمایه پولی است که برای دارایی های ثابت صرف شده است (دارایی هایی که بیش از یک سال به طول می انجامد). به عنوان مثال: وسایل نقلیه ، ماشین آلات ، ساختمان ها و غیره. اینها نیازهای سرمایه بلند مدت است.
هزینه های درآمد ، مشابه سرمایه در گردش ، پولی است که برای هزینه های روزانه صرف می شود که شامل خرید دارایی های بلند مدت نیست. به عنوان مثال: دستمزد ، اجاره. اینها نیازهای کوتاه مدت سرمایه است.
منابع مالی
امور مالی داخلی از درون خود تجارت بدست می آید.
- سود حفظ شده: سود پس از اینکه صاحبان سهم خود را از سود خود در اختیار دارند ، در تجارت حفظ می شود. شرکت ها می توانند این سود را در مشاغل سرمایه گذاری کنند. مزایا: - برخلاف وام ، نیازی به بازپرداخت نیست.- هیچ علاقه ای به معایب پرداخت نمی شود: - یک تجارت جدید سود خود را حفظ نمی کند - سود ممکن است برای تأمین مالی بسیار کم باشد - حفظ سود بیشتر به عنوان سرمایه باعث کاهش سهم صاحب سود می شود و ممکن است در برابر تصمیم مقاومت کنند.
- فروش دارایی های موجود: دارایی هایی که تجارت دیگر به آن احتیاج ندارد ، به عنوان مثال ، ساختمانهای بلااستفاده یا تجهیزات یدکی می توانند برای افزایش مزایای مالی فروخته شوند: - استفاده بهتر از سرمایه گره خورده در تجارت - برای تجارت بدهی نمی شود، برخلاف وام. معایب: - دارایی های مازاد با مشاغل جدید در دسترس نخواهد بود - برای فروش دارایی زمان می برد و ممکن است مبلغ مورد انتظار برای دارایی به دست نیامد
- فروش موجودی ها: فروش کالاهای نهایی یا اجزای ناخواسته در موجودی. مزیت: - هزینه های موجودی موجودی را کاهش می دهد: - اگر موجودی کافی نگهداری نشود ، افزایش غیر منتظره فرم تقاضای مشتریان را نمی توان تحقق بخشید
- پس انداز مالک: برای یک معامله گر تنها و مشارکت ، از آنجا که آنها غیرقابل جمع شدن هستند (صاحبان و مشاغل جداگانه نیستند) ، هرگونه مالی که مالک مستقیماً از پس انداز خود سرمایه گذاری می کند ، تأمین مالی داخلی خواهد بود. مزایا: - به سرعت در دسترس بنگاه خواهد بود - هیچ بهره ای نباید پرداخت شود. معایب: - خطر اتخاذ شده توسط صاحبان را افزایش می دهد.
امور مالی خارجی از منابع خارج از تجارت بدست می آید.
- شماره سهم: فقط برای شرکتهای محدود.
-
- منبع دائمی سرمایه ، نیازی به بازپرداخت پول به سهامداران نیست که هیچ بهره ای پرداخت نمی شود
-
- سود سهام باید به سهامداران پرداخت شود
- در صورت خرید بسیاری از سهام ، مالکیت تجارت دست خواهد داد.(مالکیت تصمیم گرفته می شود که چه کسی بیشترین درصد سهام را در شرکت دارد)
-
- سریع ترتیب وام
- می تواند برای مدت زمان مختلف باشد
- شرکت های بزرگ می توانند در وام خود نرخ بهره بسیار کمی کسب کنند
-
- نیاز به پرداخت بهره به صورت دوره ای وام
- پس از مدت زمان مشخصی باید بازپرداخت شود
- باید به بانک امنیت وثیقه بدهد (این بانک از دارایی های ارزشمند ، معمولاً بخشی از مشاغل ، به عنوان امنیتی که می تواند از آنها استفاده کند ، می تواند از آنها استفاده کند اگر اصلاً تجارت نتواند وام را در آینده بازپرداخت کند. برای یک معامله گر تنها ، اوخانه ممکن است وثیقه باشد. بنابراین خطر از دست دادن دارایی های بسیار با ارزش وجود دارد)
-
- می توان برای افزایش مالی بسیار طولانی مدت ، به عنوان مثال ، 25 سال استفاده کرد
-
- بهره باید پرداخت شود و باید بازپرداخت شود
-
- پول نقد فوری در دسترس تجارت است
- تجارت لازم نیست که بدهی را کنترل کند
-
- ضریب بدهی درصد از بدهی های جمع آوری شده به عنوان پاداش را دریافت می کند. بنابراین ، تجارت تمام بدهی های خود را دریافت نمی کند
-
- لازم نیست بازپرداخت شود ، رایگان است
پلتفرم معاملاتی فارکس...
ما را در سایت پلتفرم معاملاتی فارکس دنبال می کنید
برچسب :
نویسنده : مرجان محتشم
بازدید : <-PostHit->
تاريخ : چهارشنبه
15 شهريور
1402 ساعت: 5:14